Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3716 K.2025/9303)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2021 tarihli ve 2019/532 Esas, 2021/1315 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

kazanılmış hak nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesi gereğince cezanın 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiş bu kararın sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2022/14886 Esas, 2024/2233 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına, sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ve 2024/441 Esas, 2025/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 maddesi uyarınca hapis cezasının 5 yıl 7 ay 15 gün üzerinden infazına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, haksız tahrike, gerekçeye, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece kurulan hükümde sanığın kazanılmış hakkı korunurken uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 283/1 maddesinin gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2025 tarihli ve 2024/441 Esas, 2025/55 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-(c) bendi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hakka ilişkin kısmından "307/5 maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "283/1 maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Sanık ... ile dava dışı sanık ...'un birlikte olay günü saat 01.10 sıralarında .... plaka sayılı araç ile ....

Mahallesine arkadaşlarının yanına geldikleri, bu esnada daha önce aralarında husumet olan müşteki ... ile karşılaştıkları, müşteki ...'nin sanık ...'a yumruk attığı, çevrede bulunan kişilerin tartışmayı ayırması ve olay yerinde kalabalık toplanması üzerine ...'un araçta bulunan kendisine ait ruhsatsız av tüfeğini alarak havaya bir el ateş ettiği, akabinde müşteki ...'nin üzerine gelmesi üzerine av tüfeğini sopa gibi kullanarak ...'ye vurduğu,

... ile ... arasındaki boğuşması esnasında tüfeğin yere düştüğü, akabinde, sanık ...'un yerde bulunan tüfeği aldığı ve ...'yi hedef alarak ayaklarına doğru ateş ettiği olayda, sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Bu bağlamda. 1. Sanık ile katılan arasında bir husumet bulunsa da öldürmeyi gerektirecek derecede olmaması, 2. Sanığın hedef gözeterek katılanın ayak bileğine doğru bir el ateş etmiş olması ve katılanı ayak bileğinden vurması, 3. Atış mesafesinin bir kaç metre olması,

4. Sanığın bir el ateş ettikten sonda fiiline kendisi son vermesi,

5. Tüfeği alan tanık ...’un tüfekle havaya iki el daha eteş ettiği anlaşıldığından, tüfekte daha mermi olması nedeniyle sanığın istemesi halinde fiiline devam edebilecek durumda olması, Hususları dikkate alındığında, bir kaç metre gibi çok yakın bir mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanın vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanın ayak bileğini hedef alması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak,

yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürme olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.