Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3888 K.2025/5274)

Aydın

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/676 Esas, 2023/794 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 ay 7 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilerek hükümlünün 740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 04.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2025 tarihli ve 2024/2568 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/65004 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/65004 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"1) Dosya kapsamına göre; sanık hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca silâhla kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığa yüklenen suçun vasıf ve mahiyetinin basit yaralama suçunu oluşturduğu yönünde değerlendirme yapılmak suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş olduğunun ve basit yaralama suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 'Mahkeme tarafından uzlaştırma' başlıklı 254. maddesinde yer alan;

'(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.

(2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir.' şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, 2) Mahkemesince gerekçe kısmında taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın ele geçirilemeyen bıçak ile müştekiye saldırdığı ve doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette yaraladığı vicdani kanaatine ulaşıldığının belirtilmesine rağmen,

hüküm kısmında sanığın eylemini bıçakla gerçekleştirdiğine dair kesin kanaat edinilemediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturmak suretiyle karar verilmesinde, 3) 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, 'Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.' şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığa ait adli sicil kaydında yer alan 10 ay hapis cezasına ilişkin Aydın

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 2016/664 esas, 2020/1183 sayılı mahkumiyet kararının 07.01.2021 tarihinde kesinleştiği, 07.01.2022 tarihinde infaz edildiği, incelemeye konu suçun ise 19.08.2023 tarihinde işlendiği, diğer yandan Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesinde de tekerrür hükümlerinin uygulanmasının talep ve dava edildiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.

(1) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talebi Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1. maddesinin ilgili bölümlerinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de hükümlünün şikâyetçiye yönelik yargılama konusu yaralama eylemini, 5237 sayılı Kanun'un, "Tanımlar" başlıklı 6/1-f maddesinde yer alan.

"Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler," kapsamında silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,... (3) Kasten yaralama suçunun; e) Silahla, İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün, yargılama konusu eylemini silahtan sayılan bir cisim ile gerçekleştirdiği iddiası ile kamu davası açıldığı, Mahkemece hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım uygulanmadan karar verildiği anlaşılmış ise de;

şikâyetçinin beyanı ile uyumlu adlî muayene raporundaki sağ elinde kesi (vücut eksenine oblik seyirli 2.5x0,1 cm.lik) kesi şeklinde tarif edilen yaralanma bulgularına göre hükümlünün eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle anılan suçun uzlaşma kapsamında düzenlenen suçlardan olmadığı belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. B.

(2) ve (3) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talepleri Yönünden İnceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükmün gerekçe kısmında hükümlünün kasten yaralama eylemini silahtan sayılan cisim ile gerçekleştirdiğinin kabul edildiği açıklandığı hâlde hüküm fıkrasında eylemin bıçakla gerçekleştirildiğine dair kesin kanaat elde edilemediğinden bahisle hükümlünün cezasından silah nedeniyle artırım yapılmaması suretiyle çelişkiye neden olunması ve mükerrir olan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesindeki zorunluluk gereği 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra bu

cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi, Kanun’a aykırı olup (2) ve (3) numaralı kanun yararına bozma talepleri yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. (1) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talebi Yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (1) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, B. (2) ve (3) Numaralı Kanun Yararına Bozma Talepleri Yönünden

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) ve (3) numaralı kanun yararına bozma istemlerinin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Aydın