Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3895 K.2025/5275)

İstinaf bozma üzerine verilen Giresun

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2020/572 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 12.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 15.05.2025 tarihli ve 2024/11609 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/66908 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.05.2025 tarihli ve KYB-2025/66908 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak alınan Samsun

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli ve 2017/588 esas, 2018/959 sayılı ilamının, sanığın değil inceleme dışı mağdur ...'e ait adli sicil kaydında yer alan bir ilam olduğu, sanığın adli sicil kaydında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak teşkil edecek nitelikte Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli ve 2017/424 esas, 201/218 sayılı ilâmın bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında yargılama konusu kasten yaralama eylemi için belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiştir 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır..." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan Samsun

12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/588 Esas, 2018/959 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu dosyadaki hükümlü ... hakkında değil şikâyetçi ... hakkında verilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun hükümlü tarafından gerçekleştirilmemesi ve suç tarihi itibariyle hükümlünün adlî sicil belgesindeki diğer mahkûmiyet hükümlerini çocuk yaşta işlemiş olması nedeniyle mükerrir olmayan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür. 2. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi.

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise.

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek ilâmı bulunmamaktadır.

5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR