Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3914 K.2025/6308)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2014 tarihli ve 2011/409 Esas, 2014/95 Karar sayılı kararının, lehe ve aleyhe temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 23.02.2015 tarihli ve 2014/7973 Esas, 2015/2105 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan ...'nın hangi eyleminin sanık açısından haksız tahrik oluşturduğu hükümde tartışılmaksızın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesinin uygulanması,

katılanların aşamalardaki anlatımlarında sanığın kasten yaralama eylemlerini sopa, demir tabure ve bıçakla gerçekleştirdiğini belirttikleri, katılanlar hakkında düzenlenen rapor içeriklerindeki bulguların da bu anlatımları doğrulaması karşısında, sanığın katılanlara yönelik kasten yaralama eylemlerini silahla gerçekleştirmesi nedeniyle cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, katılan ... hakkında ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.11.2011 tarihli kati raporda “mevcut raporlarda tanımlanmış tablonun, kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının” bildirdiği, mahkemenin kabulünün de rapor doğrultusunda olduğu halde katılan ...'ın vücudunda meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanunun 87/1-d, 87/1-son maddeleri ile de uygulama yapılarak fazla ceza tayini nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/213 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, b) Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62. maddeleri uyarınca 4 ay 10 gün gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, Karar verildiği, bu kararın 04.05.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. İstanbul Anadolu

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/330 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 17.07.2018 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine; a) Sanık hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, hükümlerin açıklanması şartlarının oluşmadığına, katılan ...'ya karşı eylem yönünden haksız tahrik indiriminin uygulanmadığına, hapis cezalarının paraya çevrilmediğine veya ertelenmediğine, vekalet ücretine daha önce hükmedildiğine, davaların zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık Hakkında Mağdur ...'yı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

sanığın eylemine uyan suç için yasada öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddeleri gereğince 15 yıllık olağan, 22... aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz veya eylem bulunmadığından haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu,

açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, sanık hakkında kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiğinden 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesinde düzenlenen erteleme hükümleri ile aynı Kanun'un 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin kanunen uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık Hakkında Katılan ...'ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden a)Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

sanığın eylemine uyan suç için yasada öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve durma süresi de eklenince olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği,

açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, sanık hakkında kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiğinden 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve 51/1. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin kanunen uygulanmasının mümkün olmadığı, vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. b) Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca (3/4) oranında indirim yapılırken "4 ay 15 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak "5 ay 7 gün" hapis cezasına, devamında 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "3 ay 22 gün" hapis cezası yerine "4 ay 10 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1. Sanık Hakkında Mağdur ...'yı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/330 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık Hakkında Katılan ...'ı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe başlığı altında (2-b) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/330 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile ilgili kısmındaki "5 ay 7 gün" ibaresinin çıkartılması yerine "4 ay 15 gün" ibaresinin eklenmesi, aynı Kanun'un 62. maddesi ile ilgili kısmındaki "4 ay 10 gün" ibaresinin çıkartılması yerine "3 ay 22 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,