Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4244 K.2025/9408)

Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/371 Esas, 2025/61 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2023/9275 Esas, 2024/5323 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli ve 2022/215 Esas, 2023/283 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2023/9275 Esas, 2024/5323 Karar sayılı ilâmı ile eksik araştırma ile hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma ilamı üzerine Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2025 tarihli ve 2024/371 Esas, 2025/61 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 11.07.2024 tarihli ve 2023/9275 Esas, 2024/5323 Karar sayılı kararına direnilerek sanıklar hakkında mağdur ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'ya karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 81, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatinin gerektiğine,

III. GEREKÇE

Dairemizin 11.07.2024 tarihli ve 2023/9275 Esas, 2024/5323 Kararında sayılı kararında bahsedilen ekspertiz raporlarına konu olay ve soruşturma dosyaları titizlikle araştırılarak, soruşturma evraklarının dosya içerisine alınması, bağlantısı tespit edilen olaylarda sanıklar Vedat ve Zafer'in bulunup bulunmadıklarının ve konumlarının tespiti ve sanıkların diğer olaylarda silah kullanıp kullanmadıklarına ilişkin araştırma yapılması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunduğundan Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR