Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4253 K.2025/9359)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/223 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-a, 29/1, 53/1-2-3 ve 58/7. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 14.07.2023 tarihli ve 2023/987 Esas, 2023/1115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan ilam yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.10.2024 tarihli ve 2023/8137 Esas, 2024/6853 Karar sayılı kararı ile suç vasfı nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2024/489 Esas, 2025/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 53/1-2-3 ve 58/7. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 307/2. maddesi uyarınca cezanın 6 yıl 9 ay hapis cezası olarak infazına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmaya, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine, suç vasfına ve beraat kararı verilmesi gerektiği’ne ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın kullanmış olduğu aracı mağdurun üzerine sürmesi neticesinde mağdurun kafatası ve ekstiremite kemik kırığına, beyin kanamasına ve epilepsiye neden olan yaralanması nedeniyle hayati tehlikesinin bulunduğu, basit tıbbi müdahale giderilemeyecek nitelikte ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecede olduğu olayda;

mağdurdaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken asgariye yakın hadden ceza tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz istemi bulunmaması karşısında söz konusu hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı,

ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı tespit edilemediğinden asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanmasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 20/11/2018 tarih ve 2018/21 52... Karar sayılı ilamı ile tekerrür hükmünün uygulanması suretiyle düzeltilmesine karar verilen Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/6 33... /1133 Karar sayılı ilamın ikinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden sanıkla ilgisi bulunmadığı anlaşılan Silifke

3. Asliye Ceza 2015/6 20... /266 Karar sayılı ilamının ikinci kez mükerrirliğe esas alınması, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2024/489 Esas, 2025/129 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasının tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmındaki ''...Silifke

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/620 Esas, 2017/266 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan .." cümlesi hükümden çıkarılarak yerine "...Anamur

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 kesinleşme tarihli 2017/633 Esas, 2017/1133 Karar sayılı ilamı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan..." cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi