Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4256 K.2025/8764)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/138 Esas, 2020/275 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvuruları üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1385 Esas, 2021/3159 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kasten yaralama ve bu suça yardım suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuş, kararın lehe ve aleyhe temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 14.05.2024 tarihli ve 2022/14378 Esas, 2024/3465 Karar sayılı ilâmı ile özetle; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle;

somut olayda sanıkların av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanıklar tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hem ağır (6.) derecede kemik kırığı, hem hayati tehlike ve hem de organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan katılanın olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması,

atış mesafesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın ise bu suça yardım suçundan cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama ve bu suça yardım suçlarından cezalandırılmaları, sanık ...'in adlî sicil kaydında bulunan ve daha ağır cezayı içerip 03.07.2008 tarihinde kesinleşen, 19.04.2021 tarihinde yerine getirilen Sincan

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.08.2007 tarihli ve 2007/77 Esas, 2007/399 Karar sayılı ilâmı ile nitelikli hırsızlık suçundan 4 yıl 12 ay hapis cezasına dair mahkûmiyeti tekerrüre esas olduğu halde sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 58/6. ve 58/7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/1817 Esas, 2024/1720 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetleri; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...'ın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi kapsamında kaldığına, sanıklara az ceza verildiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması aksi halde taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, lehe hususların tartışılmadığına ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanıklar tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanık ...'ın sanık ...'ın elinde av tüfeği olduğu sırada suç işlemeye teşvik ettiği ve onun suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi kapsamında suça yardım niteliğinde olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının ve haksız tahrikin niteliği ile ulaştığı boyut dikkate alındığında indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıklar lehine uygulanabilecek başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 25.10.2024 tarihli ve 2024/1817 Esas, 2024/1720 Karar sayılı kararında katılan vekili, sanık ... müdafiileri ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Katılanın otomobille seyir halindeyken dikiz aynasının sanık ...'a çarpması sonucu başlayan ve ardından büyüyen kavgada sanık ...’ın tüfekle katılanı ayağından yaraladığı olayda sanığın öldürme değil yaralama kastıyla hareket ettiği kanaatiyle bu karşı oy yazısı yazılmıştır.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Bu bağlamda. 1. Katılan ile sanık arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetin bulunmaması, 2. Sanığın katılanın diz altını hedef alarak bir kez daha ateş etmiş olması,

3. Sanığın katılanın hayati bölgelerine atış yapabilme imkanı varken birkaç metre metre mesafeden katılanın diz altını hedef almış olması, Hususları dikkate alındığında, bir kaç metre mesafeden atış etmesi nedeniyle istemesi halinde katılanın vücudunun hayati bölgelerinden vurabilecek olan sanığın, katılanın diz altı bölgesini tek atışla hedef alması karşısında, sanığın dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece kullanılan aracın öldürmeye elverişliliği ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak,

yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.