Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4296 K.2025/7982)

Temyiz formunda sanığın 08.04.2025 tarihinde kararı temyiz ettiği belirtilmekle birlikte, sanığın 08.04.2025 tarihli dilekçesinin Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik olduğu, sanık müdafinin 24.02.2025 tarihli istinafı üzerine hükmün Bölge Adliye Mahkemesince bütün yönleri ile incelendiği ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.04.2025 tarihli kararın 06.05.2025 tarihinde sanığa tebliğ edildiği,

sanığın usulüne uygun tebliğe rağmen Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik ayrı bir temyizinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesi sanık müdafinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır. Sanık müdafinin temyiz isteminin kasten yaralama suçuna yönelik olduğu anlaşılmakla bu kapsamla sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/89 Esas, 2025/132 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/2. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53, 58... sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 6 yıl 18 ay yerine 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 30.04.2025 tarihli ve 2025/1929 Esas, 2025/1309 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik lehe istinaf başvurusu üzerine hükmün 6. paragrafının hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine "Bozma öncesi ilk hüküm sadece sanık lehine istinaf edilmekle CMK'nın 283/1.maddesi gereğince sanık lehine kazanılmış hak oluştuğundan sanığa verilen 6 yıl 18 ay hapis cezasının, kazanılmış hak sebebiyle 5 YIL HAPİS CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA" paragrafının eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın samimi ve pişman bir şekilde beyanda bulunmasına rağmen hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının kanunun amacına ve vicdana aykırı olduğuna, ikinci kez mükerrirliğin kaldırılmasına, beraatine aksi halde lehe hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluştuğu, uygulanması mümkün lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerekirken, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmamak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 30.04.2025 tarihli ve 2025/1929 Esas, 2025/1309 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddeleri gereği hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin cümlesinin sonuna "mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,