Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4688 K.2025/7655)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 219/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay bozması üzerine verilen Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2022/489 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2024/47 Esas, 2024/5146 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verilen Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2025 tarihli ve 2024/370 Esas, 2025/180 Karar sayılı kararıyla. 1. Sanık ... hakkında; a.

Mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b.

Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına, 2. Sanık ... hakkında; a.

Mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b.

Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında; mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçların sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunmaya, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçların sabit olmadığına, suç vasfına, meşru savunmaya, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçların sabit olmadığına, eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdur ...'e yönelik eylemin tüm sanıklar tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin, mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemlerin sanıklar ... ve ... tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı,

hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belirlenmemesi sebebiyle belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelemesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır