Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/4700 E. , 2026/599 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2393 E., 2024/2034 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükm
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/4700 E. , 2026/599 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2393 E., 2024/2034 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/457 Esas, 2024/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kazanılmış hakkı dikkate alınarak sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.12.2024 tarihli ve 2024/2393 Esas, 2024/2034 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, meşru savunmaya, gönüllü vazgeçmeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇE Dosya kapsamına göre; sanığın oğulları ile aralarında birlikte yaptıkları iş nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, dosya arasında bulunan görüntülerden anlaşılacağı üzere olay günü mağdur ...'nun sanığın bulunduğu iş yerine elinde tabanca ile gelip havaya ateş açtığı, sonrasında kardeşi ... 'nun kardeşinin elinden aldığı silahla babasının bulunduğu büroya doğru yöneldiği, arkasından ...'nun kendisini takip ettiği, sanığın bulunduğu büroya elinde silah ile girdiği görülen ... ve ...'dan kendisine yönelen gerçekleşmek üzere olduğunda şüphe bulunmayan haksız saldırıyı defetmek zorunluluğu altında o andaki hal ve koşullara göre orantılı biçimde hareket ederek saldırıda bulunanlara karşı ateş etmek suretiyle eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın meşru savunma sınırları içerisinde kalan eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde haksız tahrik altında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaizantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.12.2024 tarihli ve 2024/2393 Esas, 2024/2034 Karar sayılı kararının "meşru savunma" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanığın iş yerine, oğullarıyla iş anlaşmazlığı bulunan mağdur elinde tabanca ile gelip havaya ateş açmış, ardından kardeşiyle birlikte silahlı şekilde sanığın bulunduğu büroya yönelmiştir. Görüntülerle sabit bu saldırı üzerine sanık ateş ederek eylemi gerçekleştirmiş, ilk derecede haksız tahrik altında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmıştır.
Hukuki İlke: TCK 25/1 uyarınca, kendisine yönelen, gerçekleşmesi muhakkak haksız saldırıyı defetmek zorunluluğu altında, o andaki hal ve koşullara göre saldırıyla orantılı biçimde hareket eden failin eylemi meşru savunma kapsamında kalır ve CMK 223/2-d uyarınca beraatine karar verilmesi gerekir; bu durumda haksız tahrik altında mahkumiyet hukuka aykırıdır.
Uygulama Sonucu: bozma (meşru savunma yönünden)
Dava Strateji Notu: Silahlı saldırıya maruz kalan müvekkil için haksız tahrik yerine öncelikle meşru savunma (beraat) savunulmalıdır; saldırının başladığı ve devam ettiği an ile orantılılık kamera görüntüleri ve saldırganın silahla yaklaşması gibi somut delillerle ortaya konmalıdır. Mahkemelerin sık sık meşru savunmayı haksız tahrike indirgediği bu tür dosyalarda temyizde vasıf ısrarla işlenmelidir.