İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2025/4717 Karar: 2026/2127 Tarih: 2026

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4717 K.2026/2127)

1. Ceza Dairesi 2025/4717 E. , 2026/2127 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/954 E., 2025/960 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istin

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2025/4717 E. , 2026/2127 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/954 E., 2025/960 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istin

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/4717 E. , 2026/2127 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/954 E., 2025/960 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/202 Esas, 2024/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 10.04.2025 tarihli ve 2025/954 Esas, 2025/960 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemde kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, atış mesafesi, oluş şekli, olayda kullanılan silahın niteliği ve kullanılış şekline göre de suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 10.04.2025 tarihli ve 2025/954 Esas, 2025/960 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Sanık, katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkum edilmiş ve cezası mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmuştur. Müdafii eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olmadığını ileri sürerek suç vasfını temyiz etmiştir.

Hukuki İlke: Eylemde kullanılan silahın öldürmeye elverişli oluşu, atış mesafesi, olayın oluş şekli ve silahın kullanılış biçimi birlikte değerlendirildiğinde öldürme kastı ortaya çıkıyorsa suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmaz.

Uygulama Sonucu: onama

Dava Strateji Notu: Ateşli silahla işlenen teşebbüs dosyalarında atış mesafesi ve silahın kullanılış biçimi kast belirlemesinde ön plandadır; yakın mesafeden hayati bölgeye atış öldürme kastının güçlü delilidir. Mükerrirlere özgü infaz rejimi (TCK 58) sanığın sabıka durumundan kaynaklandığından, tekerrüre esas ilamın niteliği ayrıca denetlenmelidir.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla