Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4746 K.2025/7981)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2019 tarihli ve 2017/476 Esas, 2019/409 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2019/2300 Esas, 2020/1434 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2022/9525 Esas, 2024/3261 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi uyarınca cezai ehliyet yönünden soruşturma aşamasında 15.11.2017 tarihinde İstanbul Bakırköy Prof.

Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporunda özetle; "işlediği öne sürülen suça yönelik cezai sorumluluğunun olmadığı" yönünde tespitin bulunduğu, kovuşturma aşamasında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 27.02.2019 tarihinde ve Adli Tıp Kurumu Adli Tıp

4. İhtisas Kurulunun 27.03.2019 tarihli raporlarında ise "sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu" değerlendirilmiş olması karşısında, raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi yönünden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca Adlî Tıp Üst Kurulundan muayenesi yapıldıktan sonra suç tarihi itibariyle kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu açısından cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve uygulamaya göre de;

hüküm fıkrasında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi ve 86/3-e maddesi delaletiyle 87/4. maddesinin ikinci cümlesinin yazılmaması ve uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bakırköy

14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2024/624 Esas, 2025/119 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e delaletiyle 87/4, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın savunmaları ve mevcut delil durumu dikkate alınmadan karar verildiğine, sanığın ceza ehliyetinin bulunmadığına, maktulün sanığın eylemi neticesinde vefat etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi olarak gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu

1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 20.03.2019 tarihli adlî raporunun yeterli olduğu, olayla ölüm arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu, sanığın faili bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair görüş bildiren Adli Tıp Kurumu Adli Tıp

1. Üst Kurulu raporunun yeterli olduğu, dava dosyasının tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Bakırköy

14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2024/624 Esas, 2025/119 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy