Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4737 K.2025/7522)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekilleri, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 26.11.2024 tarihli ve 2024/3950 Esas, 2024/7797 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'in maktulün kasten öldürülmesi eylemine yardım eden sıfatıyla katıldığının anlaşılması nedeniyle kasten öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2025/50 Esas, 2025/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 39/1, 62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, iştirak derecesine, 2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın eylemi tasarlayarak işlediğinden bahisle suç vasfına, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından, hakkında hüküm kesinleşen diğer sanıkların eylemine yardım eden sıfatıyla iştirak etmek suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan hüküm kurulurken "5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle" ifadesinin geçmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar ... ve ... vekilleri ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yazım hatası yönünden yerinde görüldüğünden Niğde

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2025/50 Esas, 2025/117 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin birinci fıkrası gereği, hüküm fıkrasının A-1 bendinde geçen "5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle" ifadesinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi