Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/4782 E. , 2025/7671 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/301 E., 2025/338 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/4782 E. , 2025/7671 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/301 E., 2025/338 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2024 tarihli ve 2019/13 Esas, 2024/287 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 05.02.2025 tarihli ve 2025/301 Esas, 2025/338 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların iştirak halinde tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı suçu iştirak halinde işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 05.02.2025 tarihli ve 2025/301 Esas, 2025/338 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanıklar hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesi CMK 223/2-e uyarınca ayrı ayrı beraat kararı vermiş, katılan vekilinin iştirak halinde tasarlayarak öldürme iddiasıyla yaptığı istinaf esastan reddedilmiştir. Katılan temyizi üzerine hükümler incelenmiştir.
Hukuki İlke: Suçun iştirak halinde işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığında şüphe sanık lehine değerlendirilir ve beraat kararı isabetlidir.
Uygulama Sonucu: onama
Dava Strateji Notu: Müdafi olarak iştirak iddialarında katılanın somut, teyit edilebilir delil (görüntü, telefon, tanık teşhisi) sunamadığını vurgulamak; soyut atfın CMK 223/2-e kapsamında beraatle sonuçlandığını hatırlatmak etkilidir.