Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/4817 E. , 2026/758 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2025/393 E., 2025/323 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yön
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/4817 E. , 2026/758 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2025/393 E., 2025/323 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2024 tarihli ve 2023/448 Esas, 2024/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35, 29, 62. 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe istinaf bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı korunarak cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.02.2025 tarihli ve 2025/393 Esas, 2025/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, eylemin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmaması hususu, infaz aşamasında dikkate alınması mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, masumiyet karinesinin ihlal edilmediği, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının gerçekleşmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, eleştiri nedeni dışında temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.02.2025 tarihli ve 2025/393 Esas, 2025/323 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 82/1-d, 35, 29, 62, 58 uyarınca 10 yıl hapse mahkum edilmiş, aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hak korunmuştur. Müdafi sanığın suçu işlemediğini, masumiyet karinesinin ihlal edildiğini ve eylemin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığını ileri sürmüştür.
Hukuki İlke: Kasıtlı suçtan mahkum edilen sanık hakkında TCK 53'ün uygulanmaması infaz aşamasında giderilebileceğinden tek başına bozma nedeni yapılmaz; koşulları oluşmayan olayda meşru savunmada sınırın aşılması hükümleri uygulanmaz.
Uygulama Sonucu: onama (eleştiriyle)
Dava Strateji Notu: TCK 53'teki hak yoksunluğu hataları infaz aşamasında düzeltilebildiğinden çoğu kez bozma sağlamaz; enerjiyi meşru savunma/sınır aşımının maddi koşullarını (saldırının varlığı, orantı) kanıtlamaya ayırmak daha verimlidir.