Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/4857 K.2026/2532

Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'un, kızı ... ile ziyaret hakkının hafta sonu olarak belirlenmesine yönelik talebinin, personel yetersizliği, kurumun güvenliğinin tehlikeye düşmesi ve kurum işleyişinde aksamalar meydana geldiğinden bahisle reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 12.09.2024 tarihli ve 2024/7764 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin,

idarenin takdir hakkının somut gerekçelere dayanmadığı gerekçesiyle eğitim gören çocukların yalnızca hafta içi ziyarete edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve ziyaret hakkını fiilen engelleyeceğinden bahisle kabulü ile anılan İdare ve Gözlem Kurulu kararının iptaline dair ...

1. İnfaz Hâkimliğinin 30.09.2024 tarihli ve 2024/3788 Esas, 2024/4036 Karar sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesi uyarınca ziyaret hakkının nasıl kullanacağına yönelik kurumun takdir hakkı olduğundan bahisle ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 30.09.2024 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükümlünün bahse konu talebinin reddine ilişkin mercii ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2024 tarihli ve 2024/1362 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.06.2025 tarihli ve 94660652-105-59-32595-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve 2025/77039 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve 2025/77039 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2024 tarihli kararı ile idarenin ziyaret günlerini belirlemede takdir hakkı olduğundan bahisle infaz hakimliği kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 83. maddesinde yer alan, "(1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha değiştirilmemek üzere, ad ve adreslerini bildirdiği en fazla üç kişi tarafından, yarım saatten az ve bir saatten fazla olmamak üzere çalışma saatleri içinde ziyaret edilebilir.

(Ek cümle: 24/1/2013-6411/9 md.) Çocuk hükümlüler için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir. (2) Birinci fıkrada belirtilenler dışındaki kimselerin ziyaretine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yazılı olarak izin verilebilir.

(3) Görüşler, koşul ve süreleri Adalet Bakanlığınca hazırlanan yönetmelikle kapalı ve açık olmak üzere iki biçimde yaptırılır." şeklindeki ve Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 10. maddesinde yer alan, "Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir. Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez.

Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde ziyaret günlerine ilişkin kurumun ve çalışanların mevcut yapısı da dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması hususunda gerçekten de idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi, şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı nazara alındığında,

her iki çocuğu da okula giden hükümlünün çocukları ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu, hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 83 üncü yer alan, "(1) Hükümlü, belgelendirilmesi koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile vasisi veya kayyımı tarafından haftada bir kez ve ayrıca kuruma kabullerinde, zorunlu hâller dışında bir daha değiştirilmemek üzere, ad ve adreslerini bildirdiği en fazla üç kişi tarafından, yarım saatten az ve bir saatten fazla olmamak üzere çalışma saatleri içinde ziyaret edilebilir.

(Ek cümle: 24/1/2013-6411/9 md.) Çocuk hükümlüler için ziyaret süresi bir saatten az, üç saatten fazla olmamak üzere belirlenir.

(2) Birinci fıkrada belirtilenler dışındaki kimselerin ziyaretine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yazılı olarak izin verilebilir.(3) Görüşler, koşul ve süreleri Adalet Bakanlığınca hazırlanan yönetmelikle kapalı ve açık olmak üzere iki biçimde yaptırılır." şeklindeki ve Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde yer alan, "Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir.

Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez.

Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, ziyaret günlerine ilişkin idarenin bir takdir hakkı bulunduğu ancak takdir hakkının da somut gerekçelere dayanarak kullanılması gerektiği gibi şayet takdir hakkının kullanılması durumunda bir hakkın özüne dokunulup, o hak fiilen kullanılamaz hale getiriliyor ise orada takdir hakkı kapsamında değerlendirme yapılamayacağı dikkate alındığında, çocuğu okula giden hükümlünün çocuğu ile şahsi ilişki kurmak için görüş talep etmesinin anayasal bir hak olduğu,

hafta içi mesai saatleri içerisinde öğrencilerin eğitimlerine devam ettiği, eğitim gören çocukların da yalnızca hafta içi ziyaret edebileceğine yönelik kararın hakkın özüne dokunduğu ve hükümlü çocuklarının ziyaret hakkını fiilen engellediğinden, hükümlünün şikayetinin kabulüne dair İnfaz Hakimliği kararına karşı Cumhuriyet savcılığının yaptığı itirazın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR