Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/4886 K.2025/9625

Toprakkale Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlü ...'nın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Osmaniye İnfaz Hâkimliğinin 28.08.2023 tarihli ve 2023/5007 Esas, 2023/4999 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle, açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Osmaniye İnfaz Hâkimliğinin 04.03.2024 tarihli ve 2024/1567 Esas, 2024/1610 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2024 tarihli ve 2024/540 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.05.2025 tarihli ve 94660652-105-80-24062-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2025 tarihli ve 2025/69981 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2025 tarihli ve 2025/69981 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; hükümlü ... 'nın cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infazına karar verildiği ve bu kapsamda cezasının infazının devam ettiği sırada 04.10.2023 tarihinde bireysel görüşme yükümlülüğünü ihlal etmesi sebebiyle Osmaniye Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12.10.2023 tarihli ve 2023/1157 NKL sayılı yazısı ile uyarılmasına karar verilmesini müteakip, 11.01.2024 günü ikinci kez yükümlülük ihlalinde bulunarak denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile ikinci kez uyarılmasına karşın,

07.02.20 24... .02.2024 tarihlerinde yükümlülüğünü üçüncü kez ihlal ettiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine karar verilmiş ise de; hükümlünün 07.02.2024 tarihinde gözaltına alınmış olması ve 17.02.2024-28.02.2024 tarihleri arasında hastanede yatan anne ve babasına refakatçi olarak kalması nedeniyle ihlal ettiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 12.03.2021 tarih, 2020/3309 esas ve 2021/3945 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükümlünün gözaltında kalması nedeniyle denetimli serbestlik yükümlülüğünü yerine getirememesinde kendisinden kaynaklı bir ihmalin bulunmadığı gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından hazırlanan denetim planınına uyarıya rağmen ısrarla uymadığı gerekçesiyle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

hükümlünün üçüncü ihlal tarihi olarak kabul edilen 07.02.2024 tarihinde işlediği iddia olunan başka bir suç nedeniyle gözaltına alındığının ve 17.02.2024-28.02.2024 tarihleri arasında hastanede yatan anne ve babasının yanında refakatçi olarak kaldığının dosyada bulunan yakalama ve gözaltına alma tutanağı ile hastanede görevli uzman doktor tarafından düzenlenen belge içeriğinden anlaşılması karşısında, bir bölgede denetim ve gözetim altında bulunma yükümlülüğünü yerine getirmemesine ilişkin mazeretinin geçerli ve kabul edilebilir olduğu anlaşılmakla,

itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.07.2024 tarihli ve 2024/540 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,