Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/4926 K.2025/5946

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından Elazığ İnfaz Hakimliğinin 18.01.2022 tarihli ve 2022/414 Esas, 2022/435 Karar sayılı içtima kararı ile 8 yıl 13... gün hapis cezasına hükümlü ...'nin, iş bu cezasını Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve 7242 sayılı Kanun ile eklenen geçici 10. maddesi gereğince iyi hal kararında belirtilen tarih itibariyle tahliyesine ve cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Elazığ İnfaz Hakimliğinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/6266 Esas, 2023/6240 Karar sayılı kararını müteakip,

hükümlünün anılan Kanun'un geçici 10/1. maddesi gereğince denetimli serbestliğe başvuru için 15 günlük sürenin bitiminden itibaren iki iş günü geçmiş olmasına rağmen açık ceza infaz kurumuna başvurmadığından bahisle koşullu salıverilme tarihine kadar açık ceza infaz kurumuna iadesine dair Mersin İnfaz Hâkimliğinin 09.09.2023 tarihli ve 2023/9333 Esas, 2023/10459 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2024 tarihli ve 2023/1665 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.05.2025 tarihli ve 94660652-105-33-31148-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2025 tarihli ve 2025/72056 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2025 tarihli ve 2025/72056 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "İnfaz dosyası kapsamına göre. Adı geçen hükümlü hakkında 8 yıl 13... gün hapis cezası için Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.02.2022 tarihli ve 2019/7-4424 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 19.12.2024, bihakkın tahliye tarihinin 08.06.2027 olarak belirlendiği,

Cezasını Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz eden hükümlü hakkında gıyabında Elazığ İnfaz Hakimliğinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/6266 Esas, 2023/6240 Karar sayılı kararı ile tahliyesine ve cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, hükümlünün tahliye edildikten sonra denetimli serbestlik tedbirini geçirmek istediği yer Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 5 gün içerisinde başvurulması, müracaat etmemesi halinde ise açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtarına karar verildiği,

Elazığ İnfaz Hakimliğince, kararın hükümlüye tebliğine ilişkin Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumuna yazı yazıldığı, ancak ilgili kararın hükümlüye tebliğ edildiğine ilişkin dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında belge veya bilgiye ulaşılamadığı, Elazığ Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumundan Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne nakli yapılan hükümlü hakkında, 15 günlük süre içeresinde Müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından ihbarda bulunulması üzerine,

Mersin İnfaz Hâkimliğinin 09.09.2023 tarihli ve 2023/9333 Esas, 2023/10459 Karar sayılı kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de, Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 07.03.2025 tarihli ve 2024/7158 Esas, 2025/17 83... .06.2024 tarihli ve 2024/4963 Esas, 2024/4809 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, hükümlünün Covid-19 izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna bir müracaatı olup olmadığı varsa ne gibi işlem yapıldığı, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesi ile İnfaz Hakimliğince verilen denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği,

ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği hususlarının araştırılması gerektiğinin belirtildiği, Ancak somut incelemeye konu dosyada hükümlünün gıyabında verilen Elazığ İnfaz Hakimliğinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/6266 Esas, 2023/6240 Karar sayılı kararın hükümlüye tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda infazı devam ediyorken denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle statü değişikliğine uğradığı,

hükümlünün kendisine sorumluluk yükleyecek kararları hukuki olarak bilme hakkının olduğu, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi hükümleri uygulanarak verilen kararların hükümlülere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ edilmesini takiben ilgili denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuru yapmasının beklenilmesi gerekirken anılan kararın hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün izin bitimini müteakip infaz işlemlerinin devam ettiği Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği,

dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası.

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır.

Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95... nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları.

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün 8 yıl 13... gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.03.2022 tarihli ve 2019/0-4646 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 31.05.2019 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı,

şartla tahliye tarihi 19.12.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/6266 Esas, 2023/6240 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 27.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla,

denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği ve gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğu araştırılıp, denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR