Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4995 K.2026/596)

Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, takdiri indirim hükümleri ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında uygulanan haksız tahrik hükümleri ve teşebbüsün derecesi ile ilgili olarak "yerel mahkemece uygulanan tahrik oranının genel uygulamalara göre yüksek olduğu" ve teşebbüs nedeniyle "cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında ve hükmün esasının oluşturan kısa kararda sonuç cezanın belirlenmesine ilişkin hesaplama ve gerekçeli kararın tüm içeriğiyle örtüşen teşebbüs ve tahrik uygulaması bir bütün olarak göz önünde tutulduğunda bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği,

eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde ve haksız tahrik yönünden belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/557 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli