Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5226 K.2026/995)

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ...'ın beraatine ilişkin karar yönünden, "yaşı itibarıyla dışarıda yaralanması mümkün olmayan maktulün, bakım ve gözetimi altında bulunduğu üvey annesi sanık ...'ın olay tarihinde kendisinin de hamile olmasının psikolojik etkileri veya maktulün olay tarihindeki yaşı itibariyle hareketli olmasının doğurduğu sıkıntıların etkisi altında sanık ...'ın darbeleri sonucunda oluşan yaralamaya bağlı olarak öldüğü, dosya kapsamında sanığın atılı suç işlediği yönünde mahkumiyetine yeterli delil mevcut olduğu kanaatine varıldığından;

sanık ...'ın öldürme kastının şüpheli kaldığı eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu; ancak yaralama olarak vasıflandırılan eylem sonucu maktulün öldüğü anlaşıldığından, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu" gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4-1.cümlesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğinden temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından,

Dairemizin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması ilamının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2023/8747 Esas, 2025/3000 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde karar verildi. KARŞIOY ... (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığı 2022/1411 Esas no'lu 29.04.2022 tarihinde düzenlemiş olduğu İddianamesiyle.

Sanık ... hakkında maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davasını açmıştır. ... (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/351 Esas, 2023/11 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermiştir. Karar, Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/1313 Esas, 2023/1419 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir. Katılan ... kararı temyiz etmiştir. Dairemiz,17.04.2025 tarihli ve 2023/8747 Esas, 2025/3000 Karar sayılı kararı ile kararın oy çokluğuyla onanmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 11.07.2025 tarihli ve 1-2023/98361 sayılı itirazı ile Dairemizin onama kararının kaldırılması ve sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Dairemiz, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla reddine karar vermiştir.

Dairemizin itirazın reddi yönündeki çoğunluk görüşüne şu nedenlerle katılmıyorum: Sanık ...'in üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, -Sanığın soruşturma ve yargılama aşamasında kısmen çelişki barındıran ancak özünde değişmeyen ve tutarlı olarak, maktüle karşı herhangi bir şekilde darp eyleminde bulunmadığı, maktuldeki yaralanmaların ne şekilde gerçekleştiğini bilmediğine yönelik aksi kanıtlanamayan suçu inkara yönelen savunması, -Sanığın maktulü öldürmesini gerektirecek nitelikte maktulle husumetinin bulunduğuna dair bir tespitin yapılamamış olması,

soruşturma aşamasında bilgi sahibi sıfatıyla beyanları alınan kişilerin sanığın maktule her zaman iyi davrandığını gördüklerini beyan etmiş olmaları, -ATK raporunda maktulün olay tarihinden 3 hafta kadar öncesiyle olay tarihi arasında birden fazla künt kafa travmasına maruz kalması sebebiyle öldüğünün belirtilmesi karşısında maktulün maruz kaldığı kafa travmasının sanığın yanında olduğu sürede mi ya da tanık ...'nin yanında kaldığı süre de mi gerçekleştiği hususunda net bir tespitin yapılamamış olması,

-Olay anını gösterir kamera kaydı ve olaya birebir şahit olan tanık bulunmaması sebebiyle maktulün kimin eylemi neticesinde öldüğünün tespit edilememiş olması, olayın akabinde tutulan tutanaklarda da sanığın kaldığı çadırda herhangi bir şüpheli durumun tespit edilemediğinin belirtilmiş olması, -İddianamede sanığın maktule bakmak istememesi nedeniyle ve neticeyi doğal ölüm olarak göstermek amacıyla, maktülün kendilerine getirildiği günden itibaren döverek öldürdüğü çıkarımının bu haliyle şüphe boyutunda kalıp, somut herhangi bir delille desteklenemediğinden sübuta ermediği hususları bir arada değerlendirildiğinde.

Tüm aşamalarda alınan istikrarlı savunmalarında üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan eden sanık ... hakkında; tüm dosya içeriğine göre, mevcut deliller ile suç isnadının çelişmesi nazara alındığında üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini ispat edecek, mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı nitelikte somut herhangi bir delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" evrensel ilkesi de dikkate alınarak CMK' nun 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan beraatine karar verilmiş ise de.

Olaydan 20- 25 gün önce Şanlıurfa'dan getirilerek sanık ...'in gece ve gündüzleri dahil bakım ve gözetimi altında bulunan, babası sanık ...'in gündüzleri dışarda çalışması sebebiyle ilgilenemediği ve çadıra geldiğinde uyuma süresi dışında kısa bir süre ilgilenmesinin söz konusu olabileceği maktül hakkında, ...

ATK tarafından düzenlenen 15/02/2022 tarihli raporunda organları üzerinde yapılan histopatolojik incelemede beyin: subaraknoidal kanama, parankimal ödem ile uyumlu bulgular, beyincik: subaraknoidal kanama, parankimde kanama odakları, beyin sapı: parankimal ödem ile uyumlu bulgular, dura: organizasyon bulguları gösteren kanama, akciğer: bronkopnömoni, amfizematöz genişlemeler, intraalveoler kanama, seyrek kapiller açılma, birkaç kapiller yapı lümeninde fibrin trombüs, böbrek: nefrokalsinozis, konjesyon, karaciğer: konjesyon, kalp: makroskobik incelemede yaklaşık 2 mm çaplı asd izlendiği, mikroskobik incelemede konjesyon olduğu,

göz: optik sinirde ve retinada kanama odakları izlendiği, çocuğun ölümünün travmatik (sarsma, vurma, çarpma, vb.) kafa içi kanama ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin tespit edildiğinin belirtilmesi, Maktul hakkında ATK

1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporunda da Bebeğin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafa içi kanama, beyin kanaması ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğunun, Adli dosyada kayıtlı bilgiler, tıbbi belgelerden elde edilen bulgular ve otopside tespit edilen bulgular dikkate alındığında.

Bebeğin ölümüne neden olan künt kafa travmasına bağlı oluşan travmatik değişimlerin asgari 3 hafta öncesiyle 12/10/2021 tarihleri arasında birden fazla künt kafa travmasına maruz kalması sebebiyle gerçekleşmiş olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesi, Maktulün bir yerden düştüğü veya başka çocuk veya çocuklar tarafından dövüldüğü hususunda herhangi bir iddia veya delil bulunmaması, Sanık ...'ın çağrısı üzerine çalıştığı yerden çadıra gelen baba ... tarafından hastaneye götürülen maktulün ölümüyle sonuçlanan durumunun ortaya çıkması,

sanık ...'in erkek evladı olan maktule ölümüne neden olacak şekilde kötü muamelelerde bulunmasının da mantıklı olmadığı, Maktulun sanık ...'in boşandığı eski eşinden olması sebebiyle sanık ...'ın üvey evladı konumunda olduğu,

sanık ...'ın maktulün üvey evlat olması veya kendisinin hamile olmasının psikolojik etkileri veya olay tarihi itibariyle 19 aylık olan maktulün yaşı itibariyle hareketli olmasının doğurabileceği sıkıntıların etkisi altında olsa gerek sanık ...'ın darbeleri sonucunda oluşan TCK'nın 86/1. maddesi kapsamındaki etkili eylemleri nedeniyle oluştuğu anlaşılan kasten yaralama sonucu ölümüne neden olmak suçundan TCK'nın 87/4.1 maddesi kapsamında cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği görüşündeyim.