Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5469 K.2025/9664)

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2023/4423 Esas, 2023/4581 Karar sayılı ilâmıyla özetle; tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun çocuk yaşta işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir. 2. İnegöl

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2023/568 Esas, 2024/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; haksız tahrike, hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığından sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kanun yararına bozma ilâmında mükerrir olmadığı tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlendiği dikkate alınmadan, bozmadan sonra kurulan hükümde temel cezanın belirlenmesinde sanığın tekerrüre esas kaydı bulunduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının seçilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2023/568 Esas, 2024/448 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl