Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/6045 E. , 2025/6756 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1366 E., 2023/464 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli v
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/6045 E. , 2025/6756 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1366 E., 2023/464 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2022/1366 Esas, 2023/464 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmekle 15.03.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 21.07.2025 tarihli ve 2024/30586 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.09.2025 tarihli ve KYB - 2025/99153 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.09.2025 tarihli ve KYB - 2025/99153 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 86/3-e. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 87/3 ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle neticeten yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. İnceleme konusu hükümde, hükümlü hakkında yargılama konusu kasten yaralama eylemi için belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve aynı maddenin beşinci fıkrasında; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. (5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklinde düzenlemelerin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan görevi yaptırmamak için direnme suçundan hapis cezasına ilişkin Finike 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/465 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararında tekerrüre esas alınan kasten yaralama suçundan adlî para cezasına ilişkin Finike 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/858 Esas, 2016/768 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün, kesin nitelikte adlî para cezasına ilişkin olduğu belirlenmekle, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 02.07.2020 tarihli ve 2019/13-123 Esas, 2020/334 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki adlî para cezasına ilişkin anılan mahkûmiyet hükmünün, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 14.04.2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesinin son fıkrasına eklenen "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki ibare gereğince aynı maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen ve kesin olmaları nedeniyle istinaf yoluna başvurulamayacak hükümlerin, tekerrür uygulamasına esas alınamayacaklarına ilişkin mezkûr düzenleme uyarınca hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulunun ortadan kalkmış olduğu anlaşılmıştır. 3. İkinci kez mükerrirliğe esas alınan ilâmda tekerrüre konu hükmün kesin nitelikte adlî para cezası olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereği hükümlünün anılan hüküm yönünden mükerrir olmadığı, adlî sicil kaydının incelenmesinde başkaca da ikinci kez mükerrirliğe esas kaydın bulunmadığı belirlenmekle, hükümlünün ikinci kez mükerrir olmadığı tespit edilmekle, koşulları oluşmadığı halde ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması hususu yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 06.10.2025 tarihinde karar verildi.