Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6072 K.2025/6767)

Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/324 Esas, 2019/544 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.04.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 08.07.2025 tarihli ve 2024/33327 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.09.2025 tarihli ve KYB - 2025/91156 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.09.2025 tarihli ve KYB - 2025/91156 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 'Sanığın duruşmadan bağışık tutulması' başlıklı 196. maddesinde yer alan, '(1) Mahkemece sorgusu yapılmış olan sanık veya bu hususta sanık tarafından yetkili kılındığı hâllerde müdafii isterse, mahkeme sanığı duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutabilir.' şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olayla ilgili Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.07.2022 tarihli ve 2021/6-434 esas, 2022/520 sayılı ilâmında yer alan, 'Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl Mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanık ...’ın, hükmün açıklandığı 05.06.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğindedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca kanun yararına bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde Mahkemesince yerine getirilmesine ve ulaşılan bu sonuç karşısında sanığın mala zarar verme suçuna ilişkin cezasının infazının durdurulması ile tahliyesine karar verilmelidir.' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında.

Somut olayda sanığın; yargılama aşamasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı, Samsun

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli kararının yokluğunda verildiği, karar tarihi itibariyle başka suçtan Samsun T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu anlaşıldığından, kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hüküm tarihinde Samsun T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan hükümlünün 21.02.2019 tarihli oturumda duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunduğu ve Mahkemece hükümlünün duruşmalardan bağışık tutulmasına karar verildiği belirlenmekle hükümlünün savunma hakkı kısıtlanmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR