Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6103 K.2025/8537)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay bozması üzerine verilen Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/1 Esas, 2020/334 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ..., sanık ... ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 17.01.2024 tarihli ve 2023/1392 Esas, 2024/364 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamın uzlaşma kapsamına alındığı, uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiği ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Aksaray

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2024 tarihli ve 2024/257 Esas, 2024/582 Karar sayılı kararı ile a.Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 25... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/2, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezanın 2 ay 24 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatlerine karar verilmesi, aksi halde tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan ...'in orta (2.) derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi gereği yapılan arttırımın kırığın derecesi ile orantılı olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılan ...'den kaynaklanan haksız söz ya da davranış bulunmadığından sanık ... lehine haksız tahrik koşulları bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, sanık ... hakkında hükmolunan sonuç cezaya göre erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulama olanağı bulunmadığı, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında yasal ve yerinde gerekçe gösterilerek lehe hükümlerin uygulanmadığı, sanıkların eylemleri ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ... ile sanık ... ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray