Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6421 K.2025/8609)

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/1964 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 08.01.2025 tarihli ve 2023/5903 Esas, 2025/120 Karar sayılı kararı ile özetle; sanık hakkında haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.04.2025 tarihli ve 2025/682 Esas, 2025/848 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanığın katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.01.2025 tarih ve 2023/5903 Esas, 2025/120 Karar sayılı bozma ilamına uyularak, sanığın “haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/1, 29/1, 53/1-3, 54/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair karar verilmesi gerekirken, önceki hükümde direnilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile katılan arasında kaçak tütün dolum işi ve buna bağlı bir ihbar meselesinden kaynaklı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın katılanın işletmiş olduğu iş yerinin karşısındaki kaldırımda yaklaşık 5 dakika boyunca katılanı beklediği, devamında katılanın elini kolunu havaya kaldırıp bir şeyler söyler şekilde olay yerine geldiği sırada sanığın sağ elini beline götürerek ruhsatsız tabancayı çıkarttığı ve katılana doğru hedef alıp kolu yere paralel şekilde bir el ateş ettiği, ateş üzerine katılanın iş yerinin yanında bulunan beyaz bir minibüsün arkasına saklanmaya çalıştığı ve bu sırada belindeki ruhsatsız tabancayı çıkardığı,

akabinde sanığın elindeki silahla hedef alarak katılana doğru koştuğu, tarafların yakın mesafeden karşı karşıya geldikleri, katılanın da belinden çıkarmış olduğu tabancasını sanığa doğrultmaya çalıştığı sırada sanığın daha hızlı davranarak yakın mesafeden katılana doğru bir el daha ateş etmesi üzerine katılanın yere düştüğü, katılanın da kendisine silah doğrultması üzerine sanığın koşarak olay yerinden bir süre uzaklaşmaya başladığı,

yerden sendeleyerek kalkan katılanın da kaçan sanığa doğru ateş ettiği, devamında sanığın olay yerinden tam olarak uzaklaşmayıp yeniden iş yerine doğru ateş etmesi üzerine katılan ve yakınındakilerin eğilerek iş yerine doğru kaçtıkları, olay nedeniyle sanığın yaralanmasının olmadığı ancak katılanın sağ bacağı diz altından giriş çıkış olacak şekilde meydana gelen yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmayıp, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını orta (2) derecede etkilediği anlaşılan olayda;

sanığın en başta kolu yere paralel ve hedef gözetip yaklaşık 50 metre mesafeden öldürücü niteliğe sahip tabanca ile ateş etmesi, katılanın minübüsün arkasına saklanmaya çalıştığı sırada sanığın yine kolu yere paralel ve hedef gözetip elindeki silahla koşması, katılanın da kendisine silah doğrultmaya çalıştığını görmesi üzerine çok yakın bir mesafeden son anda katılana doğru tekrar ateş etmesi, bu nedenle katılanın kendisine silah doğrulttuğunu görmesi üzerine hedef seçme imkanının kalmadığı ve bu engel neden sebebiyle eylemine son vermek zorunda kalıp bir süre kaçması,

daha sonrasında ise uzak mesafeden bir kez daha katılana doğru ateş etmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, engel hal bulunması ve meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşıldığı,

sanığın eylemini iş yerine yönelik ihbarın katılan tarafından yapıldığına dair inancı ile yine olay öncesi ve olay anında katılanın kendisine hakaret ettiğine ilişkin sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği görülmekle, sanığın haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinden, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR