Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6470 K.2025/9313)

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın Çocuk Mahkemesinin, 25.01.2011 tarihli ve 2010/190 Esas, 2011/22 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 02.04.2013 tarihli ve 2012/15899 Esas, 2013/13581 Karar sayılı ilâmıyla; "hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi ve gerekçedeki çelişki" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma üzerine Aydın Çocuk Mahkemesinin, 17.09.2013 tarihli ve 2013/276 Esas, 2013/440 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Aydın Çocuk Mahkemesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2024/298 Esas, 2025/103 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; zamanaşımı süresinin gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi 25.01.2011 tarihli ilk mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten bozma sonrası hükmün açıklanması ile düşme karar tarihi olan 27.02.2025 tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle,

zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR