Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6481 K.2025/8837)

Sanık hakkında katılana yönelik eylemi nedeni ile kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararının hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2025 tarihli ve 2024/129 Esas, 2025/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1-3.e, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2025/1470 Esas, 2025/860 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan inceleme neticesinde sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle, sanığın öldürme kastının bulunduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Olayın oluş şekli ve mağdurdaki yaralanmanın niteliği nazara alındığında suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle,Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2025/1470 Esas, 2025/860 Karar sayılı kararında sanık hakkında katılana yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca vasfa yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kozan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi