Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6476 K.2026/3005)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2020/1305 Esas, 2022/737 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b),

53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 9 yıl 27 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası olarak infazına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin kararının katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/3797 Esas, 2024/7669 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirilmesi yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması gerektiği ve kabule göre katılandaki yaralanma organ işlev zayıflamasına niteliğinde olduğu halde hükümde yüzde sabit iz olarak belirtilmesi,

sanığın eylemini eşine karşı gerçekleştirmiş olmasına karşın hükümde kanun maddesinin gösterilmemesi nedenleriyle bozulmasına sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2025/43 Esas, 2025/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-(d), 35/2, 53/1 ve 58/6-7 maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gereği 5271 sayılı Kanun'un 283/1 ve 307/5. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, kazanılmış hak hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, kanuni, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı, sanık hakkında kazanılmış hak hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle "6 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infaza karar verilmesi" gerektiği gözetilmeden, sanığın "6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi ve uygulama yeri bulunmayan 5271 sayılı Kanun 283/1. maddesinin gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2025/43 Esas, 2025/87 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılan paragrafından "...283/1 ve" ile "ile cezalandırılmasına" ibareleri çıkartılıp "üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak,