Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6804 K.2025/9492)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/114 Esas, 2021/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/1040 Esas, 2021/3527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun eleştiri nedeni dışında (5237 sayılı Kanun'un 86/3-c maddesinin uygulanmaması) 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 30. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 05.06.2024 tarihli ve 2022/12559 Esas, 2024/4215 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemini yakalanmamak amacıyla gerçekleştirdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 82/1.g-h, 35/2 maddesi uyarınca nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu

16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2024/495 Esas, 2025/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-g-h, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hak nedeniyle 20 yıl hapis cezasının 6 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, suç vasfına, fazla ceza tayinine, hataya ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın vurduğu bıçak darbesi nedeniyle katılanın sağ akciğerinde hemopnömotoraksa, amfizeme ve kontüzyona neden olan yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda.

Katılandaki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden ceza tayin edilmesi gerekirken azami hadden ceza tayin edilerek fazla ceza tayini hukuka aykırı ise de kazanılmış hak nedeniyle sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetildiğinde anılan hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin mevcut olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılan ve temyiz dışı katılan ... tarafından polis oldukları söylendiği halde sanığın eylemini gerçekleştirdiğinden hata hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesi gösterilmemesi hukuka aykırı ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu

16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2024/495 Esas, 2025/256 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine “sanık hakkında bozma öncesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek hükmolunan 20 yıl hapis cezasının 6 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,