Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7317 K.2026/1662)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2021/1157 Esas, 2022/2314 Karar sayılı sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2023/3625 Esas, 2024/7369 Karar sayılı kararı ile sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 35. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği halde, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yönünden hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/6 Esas, 2025/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, eylemin meşru savunma kapsamında olduğuna, suçun kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

suçta kullanılan tabancanın nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve katılanın yaralanmasının niteliği hususları nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2025 tarihli ve 2025/6 Esas, 2025/213 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay