Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7331 K.2026/1821)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/667 Esas, 2015/621 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/18898 Esas, 2020/1626 Karar sayılı ilâmı ile özetle; gerekçesiz hüküm kurulması, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı veya sanığın tekerrüre esas başkaca sabıka kaydı olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2020/206 Esas, 2022/781 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62, 53. ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Sanığın itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 252/2 ve 252/3. maddeleri uyarınca genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda Ankara

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/653 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 62, 53, 58. ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosyanın yeniden incelenmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesine göre basit yargılama usulü üzerine verilen hükme yalnızca sanık tarafından itiraz edilmesine rağmen sanık hakkında basit yargılama usulüne göre indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın adlî sicil kaydında bulunan Ankara

21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2012 tarihli ve 2010/243 Esas, 2012/440 Karar sayılı ilâmı ile 10 ay hapis cezasına dair mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerekirken adlî sicil kaydında bulunmayan ve sanığa ait olmayan ilâmın tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Ankara

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2024 tarihli ve 2023/442 Esas, 2024/653 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı paragraftan "Ankara 11 asliye ceza mahkemesinin 2011/4 esas 2011/753 sayılı" ibaresinin çıkartılması, yerine "Ankara