Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7361 K.2026/1482)

Sanık müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanığın 26.10.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2023 tarihli ve 2021/368 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2023/638 Esas, 2023/1038 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2023/9179 Esas, 2025/1811 Karar sayılı ilâmı ile "haksız tahrikin derecesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/2-a bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2025 tarihli ve 2025/259 Esas, 2023/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirim nedeni bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların bulunduğu ve ulaştığı boyut dikkate alındığında cezadan haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı,

sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık müdafinin temyiz istemi yönünden Sanık müdafii tarafından kanunî süresi içinde öne sürüldükten sonra, sanığın 26.10.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul

11. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2025 tarihli ve 2025/259 Esas, 2023/343 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul