Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8546 K.2026/1188)

Kütahya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2024 tarihli ve 2024/188 Esas, 2024/504 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 35, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 22.05.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 19.11.2025 tarihli ve 2025/6187 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/135744 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/135744 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık tarafından sunulan ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenmiş 26.01.2024 tarihli sağlık raporunda, sanığın tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizofreni hastalığı bulunduğunun belirtildiği, yine dosya içerisinde mevcut aynı hastanenin 20.12.2021 tarihli sağlık raporunda da sanığın tedavi ile işlevselliği düzelmeyen psikotik bozukluğu sebebiyle % 80 oranında engelli olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına ilişkin raporun temin edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un, “Basit yargılama usûlü” başlıklı 251. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili birinci fıkrası ve yedinci fıkrasının ilgili bölümüne göre; “(1) Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.

(Ek cümle:8/7/2021-7331/23 md.) 175 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz. ... (7) Basit yargılama usulü, ..., akıl hastalığı, ... hâlleri ile ... uygulanmaz.” 2. İnceleme konusu dava dosyasında; hükümlü hakkında ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenmiş 26.01.2024 tarihli sağlık kurulu raporunda, tedavi ile işlevselliği düzelmeyen şizofreni hastalığı bulunduğunun bildirilmiş olduğu dikkate alındığında hükümlünün suç tarihi itibarıyla ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini haiz olup olmadığının,

Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilmesini müteakip hükümlünün sağlık durumuna göre, talebi olmasa dahi zorunlu müdafi atanması, yargılamanın basit yargılama usûlüne göre yürütülememesi ve hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen Kütahya