Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8588 K.2026/1202)

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/603 Karar sayılı kararı ile hükümlünün uzlaşma talebinin reddine ilişkin ek kararına yönelik hükümlünün itirazının katılan ...'ye yönelik eylem yönünden kabulüne dair merci İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/594 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 07.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 19.11.2025 tarihli ve 2024/2424 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/136589 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2025 tarihli ve KYB - 2025/136589 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı yargılama konusu olan kasten basit yaralama suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin, gerek 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik öncesindeki haline, gerekse de söz konusu değişiklik sonrası haline göre, uzlaşma kapsamında bulunduğu,

6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin ise geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı, somut olayda soruşturma aşamasında sanığa ve müşteki ...'a uzlaştırma teklif edilmesine rağmen taraflarca uzlaşmanın kabul edilmediğinin anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253/1-a maddesinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin son cümlesinde yer alan; "(3) ...(Ek cümle: 26/6/2009 - 5918/8 md.) Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suç ile birlikte bu kapsama girmeyen bir suçun birlikte işlenmesi hâli uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eder.

Mezkûr düzenlemedeki "aynı mağdura karşı" ibaresinin anılan düzenlemeye 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle eklendiği tespit edilmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün 29.03.2015 tarihinde katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçu ile birlikte inceleme dışı katılan ...'e yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu da işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

Hükümlünün katılan ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3. maddeleri kapsamında kalan kasten yaralama eyleminin uzlaşmaya tabi olmaması nedeniyle katılan ...'ye yönelik 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama eyleminin, uzlaşma teklif formlarının da düzenlendiği suç tarihi olan 29.03.2015 tarihi itibariyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan haline göre uzlaşmaya tabi olmadığı,

bu nedenle her iki tarafın da kendilerine yapılan uzlaşma teklifini kabul etmediklerine ilişkin 29.03.2015 tarihli uzlaşma teklif formlarının usûlüne uygun bulunmadığı belirlenmiştir.

3. Hükümlünün katılan ...'ye yönelik gerçekleştirdiği 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kalan eylemin 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde uzlaşma kapsamında bulunmadığı ancak 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında uzlaşma kapsamına alındığı belirlenmekle, 29.03.2015 tarihinde yapılan uzlaşma teklifinin usûlüne uygun olmadığı ve bu itibarla katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçu yönünden uzlaştırma usulünün uygulanması gerektiği belirlenmekle,

merci kararında isabetsizlik görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR