Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/952 E. , 2025/4469 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/28 E., 2018/186 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek o
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/952 E. , 2025/4469 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/28 E., 2018/186 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz başvurularının esastan reddi İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/3601 Esas, 2019/5586 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2025 tarihli ve KD-2024/136860 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanık hakkında cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinde tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararına konu “6 ay” hapis cezasına ilişkin ilâmının 22.02.2017 tarihinde kesinleştiği, itiraza konu edilen dosyada ise suç tarihinin 29.06.2016 olduğu, bu nedenle söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümleri de uygulanan İstanbul 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/96 Karar (İstanbul (Kapatılan) 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/188 Esas, 2013/1003 Karar) sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e, 29, 62. maddeleri uyarınca verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerektiğinden bahisle esastan red ilâmının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE 1. Ceza Genel Kurulu’nun 14.05.2020 tarihli ve 2018/20-292 Esas, 2020/194 Karar sayılı kararı ile yerleşik kararlarında vurgulandığı gibi temyiz dilekçesinde maddi hukuka aykırılık iddiasının ileri sürüldüğü hallerde özel dairece, temyiz nedeni olarak gösterilen maddi hukuka aykırılıklar yanında dilekçede açıklanmış olmasa dahi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde incelenmelidir. Nitekim 24.12.2019 tarihli ve 2018/13-307 Esas, 2019/716 Karar sayılı kararında da temyiz dilekçesinde tekerrür hükümlerinin hatalı bir şekilde uygulandığına değinilmemiş ise de, tekerrür hükümlerinin hatalı uygulanması maddi ceza hukukuna aykırılık teşkil ettiğinden incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. 2. Sanık hakkında cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinde tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/194 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararına konu “6 ay” hapis cezasına ilişkin ilâmının 22.02.2017 tarihinde kesinleştiği, itiraza konu edilen dosyada ise suç tarihinin 29.06.2016 olduğu, bu nedenle söz konusu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümleri de uygulanan İstanbul 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/96 Karar (İstanbul Kapatılan 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/188 Esas, 2013/1003 Karar) sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği dikkate alınmadan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/3601 Esas, 2019/5586 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2018/1815 Esas, 2018/1877 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılıp yerine “İstanbul 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/197 Esas, 2013/96 Karar (İstanbul Kapatılan 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2013/188 Esas, 2013/1003 Karar) sayılı ilamı ile hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenerek TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2025 tarihinde karar verildi.