Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1163 K.2026/2219)

Sanık hakkında, mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, katılan ...'e karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen 11.06.2024 tarihli ek karar yönünden.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.06.2024 tarihli ve 2024/992 Esas, 2024/1478 Karar sayılı ek kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2023 tarihli ve 2022/309 Esas, 2023/634 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, a. Katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 19... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b.

Katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, c. Mağdur ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, d.

6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 03.06.2024 tarihli ve 2024/992 Esas, 2024/1478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/992 Esas, 2024/1478 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, ceza miktarına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının bulunmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı dikkate alınarak haksız tahrik uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında, Mağdur ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama, Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama ve 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Verilen 11.06.2024 Tarihli Ek Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2024/992 Esas, 2024/1478 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 03.06.2024 tarihli ve 2024/992 Esas, 2024/1478 Karar sayılı kararında sanık ve müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın