Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2026/1303 E. , 2026/3071 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/620 Değişik İş SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılı
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2026/1303 E. , 2026/3071 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/620 Değişik İş SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda verilen İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2019/665 Esas, 2021/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Yağmur'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 1.120,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine dair merci İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/620 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 05.10.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2025 tarihli ve 2025/2624 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/6497 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/6497 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, somut olayda katılan Yağmur Gider'in ibraz ettiği 30.06.2021 tarihli dilekçesinde şikayetten vazgeçtiğini belirtmesi karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı taksirle yaralama suçundan anılan Kanun'un 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar" başlıklı 73. maddesinin ilgili bölümleri; "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz. ... (4) Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz. ... (6) Kanunda aksi yazılı olmadıkça, vazgeçme onu kabul etmeyen sanığı etkilemez." şeklinde düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi ise; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklindeki düzenlenmeyi haizdir. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında kasten suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mağdurun soruşturma aşamasında alınan adlî muayene raporunda; "sol orbitada eritem, dudakta eride" şeklinde tarif edilen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde hafif nitelikte olduğu, Mahkemece sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kaldığının kabul edildiği, mağdurun 30.06.2021 tarihli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır. 3. Dosya kapsamına göre; sanığın mağdura yönelik eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirdiği iddiasının şüpheli kaldığı ve sanığın bu haliyle eylemine uyan suçun, şikâyete tabi olması ve mağdurun şikâyetçi olmaması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/620 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralamadan adli para cezasına hükmedilip HAGB verilmiş; bu karara sanık müdafiinin itirazı merci ağır ceza mahkemesince reddedilerek kesinleşmiştir. Mağdur, HAGB'den önce verdiği dilekçeyle şikayetinden vazgeçmiştir; Adalet Bakanlığı düşme gerektiği gerekçesiyle kanun yararına bozma istemiştir.
Hukuki İlke: TCK'nın 86/2. maddesi kapsamındaki basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir kasten yaralama, TCK'nın 73. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardandır; suçtan zarar görenin vazgeçmesi davayı düşürür ve bu halde CMK 223/8 uyarınca düşme kararı verilmesi gerekir.
Uygulama Sonucu: KANUN YARARINA BOZMA — KABUL. Mağdurun şikayetten vazgeçmesi karşısında şikayete bağlı kasten yaralama suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken itirazın reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuş; merci kararı CMK 309/3 gereği bozulmuş, gereğinin yapılması için dosya mahkemesine gönderilmiştir.
Dava Strateji Notu: TCK 86/2 basit yaralama şikayete bağlıdır; mağdurun her aşamada (hüküm kesinleşene dek) vazgeçmesi düşme sonucu doğurur. İtirazı reddedilip kesinleşen dosyalarda dahi vazgeçme belgesi varsa kanun yararına bozma ile düşme sağlanabilir.