Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1583 K.2026/2468)

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile, sanık hakkında katılan ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve mağdur ...’a karşı olası kastla yaralama suçlarından verilen hükümlerin temyiz edildiği belirtilmişse de; söz konusu temyiz istemleri ile alakalı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 02.12.2025 tarihli ek kararla hükümlerin kesin olduğu belirtilerek ret kararı verildiği, ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ek kararı temyiz etmediği anlaşıldığından;

sanık hakkında katılan ...’ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve mağdur ...’a karşı olası kastla yaralama suçlarından verilen hükümler inceleme dışı bırakılmıştır. Katılan ... vekilinin temyiz dilekçesi ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de. Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçu yönünden verilen temyize konu olabilecek herhangi bir kararın bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden: İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden: İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılan ... vekili tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2024 tarihli ve 2024/280 Esas, 2024/397 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62... . maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

30. Ceza Dairesinin, 04.11.2025 tarihli ve 2025/684 Esas, 2025/3512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın katılan ...'a yönelik eyleminin tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, öldürme kastı ile hareket ettiğine, gerekçenin yeterli olmadığına, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı yapılan inceleme neticesinde: sanığın tabancayı katılan ...'a doğrultarak önce bir el ateş ettiği, inceleme dışı katılan ...'nin engelleme çabalarına rağmen arbede sırasında sekiz el daha ateş ettiği, katılan ...'ın sol omuz bölgesi ile sol diz altı bölgesine toplam iki mermi isabet ettiği, bunun sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; sanık ve katılan ... arasında husumet bulunması,

suçta kullanılan silahın elverişliliği ile yapılan atış sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, katılan ...'daki yaraların niteliği ve sanığın suçu işlemeye yönelik ısrarı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden: Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz istemi "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 04.11.2025 tarihli ve 2025/684 Esas, 2025/3512 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İstanbul