Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2026/174 E. , 2026/1388 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/459 E., 2024/654 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yön
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2026/174 E. , 2026/1388 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2023/459 E., 2024/654 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2021/382 Esas, 2022/496 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-(e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2023/459 Esas, 2024/654 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, delillerin değerlendirilmesinde hata edildiğine, sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2023/459 Esas, 2024/654 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesi, sanıkları katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, atılı suçu işlediklerine dair kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle CMK 223/2-e uyarınca ayrı ayrı beraat ettirmiştir. Katılan vekili, eksik inceleme ve delil değerlendirmesi hatası ileri sürerek mahkûmiyet talep etmiştir.
Hukuki İlke: Bir sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesinin temel şartı, suçun sanık tarafından işlendiğinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ispatıdır. Bu düzeyde delil yoksa, şüphe sanık lehine değerlendirilir (in dubio pro reo) ve CMK 223/2-e uyarınca beraat kararı verilir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak mahkûmiyet kurulamaz.
Uygulama Sonucu: Daire, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesinde ve beraat kararında isabetsizlik olmadığını belirleyerek katılan vekilinin temyiz istemini yerinde görmemiş ve HÜKÜMLERİN ONANMASINA karar vermiştir.
Dava Strateji Notu: Öldürmeye teşebbüs gibi ağır suçlarda dahi mahkûmiyet, kesin ve inandırıcı delil ister; delil yetersizse şüphe sanık lehine değerlendirilip beraat verilir (CMK 223/2-e). Katılan vekili olarak beraate karşı temyizde, hangi somut delilin (tanık, kamera, rapor) yanlış değerlendirildiği veya toplanmadığı gösterilmelidir; soyut 'suç sabittir' iddiası sonuç doğurmaz. — Av. Aycan Ceylan