Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/2454 K.2026/4193)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2022/1612 Esas, 2023/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 19.06.2025 tarihli ve 2023/4139 Esas, 2025/4897 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdurlara yönelik eyleme iştirakinin yardım etme düzeyinde olduğundan bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2025 Tarihli ve 2025/2184 Esas, 2025/2273 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 39/2-(c), 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-(c), 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğine, sanığın iştirak iradesinin bulunmadığı, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı,

sanığın, mağdurlara karşı kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinde, temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte olay yerine aynı araçla geldiği, ... ve ...'in ateş etme eylemleri sırasında yanlarında bulunarak destek verdiği gözetildiğinde suça yardım düzeyinde iştirakinin bulunduğu, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanık lehine kanunen uygulanması mümkün olan lehe hükümlerin değerlendirilip uygulandığı, mağdurlardan sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma öncesi yapılan yargılamada iştirak halinde suç işleyen sanık ... ile haklarındaki hükümler kesinleşen ..., ve ... hakkında kurulan hükümlerde meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gerekçe gösterilerek mağdur ...'e yönelik eylem için 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre 9 yıl hapis cezası, mağdur ...'e yönelik eylem için 10 yıl hapis cezası belirlendiği halde, bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında aynı gerekçeyle mağdur ...'e yönelik eylem için 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre 10 yıl hapis cezası, mağdur ...'e yönelik eylem için 11 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz sebepleri ceza miktarı yönünden yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2025 tarihli ve 2025/2184 Esas, 2025/2273 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi