Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/247 K.2026/2987)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine verilen İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2024 tarihli ve 2024/17 Esas, 2024/64 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2025 tarihli ve 2024/8036 Esas, 2025/3683 Karar sayılı kararı ile teşebbüs uygulaması sırasında belirlenen ceza miktarı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2025 tarihli ve 2025/273 Esas, 2025/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma hükümleri uygulanarak sanığın beraatine karar verilmesine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, meşru savunma hükümlerinin uygulanmasının yasal olarak mümkün olmadığı, sanık hakkında belirlenen suç vasfında ve haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik olmadığı,

takdiri indirim hükümlerinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımın yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2025 tarihli ve 2025/273 Esas, 2025/303 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İnebolu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,