Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/209 K.2026/1666)

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca miktar itibariyle temyize tabi olmadıkları şeklinde Tebliğnamede görüş belirtilmiş ise de; sanık hakkında istinaf bozması öncesi 10.10.2023 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararında sanık hakkında anılan suça ilişkin kurulan hükümle 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince, eksik inceleme gerekçesi ile bozulmasından sonra,

anılan karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uyma zorunluluğu bulunan İlk Derece Mahkemesince bu defa sanık hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5 yıl hapis cezası verilip sanığın kazanılmış hakkını da göz önüne alarak, 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince bu hususlarda bozma kararı verilemeyeceği, bu tür kararların istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak verilmesi gereken kararlardan olduğu,

bu şekilde Bölge Adliye Mahkemesince bozma sonrası cezanın İlk Derece Mahkemesince 5 yıl hapis cezasının altına düşmesi durumunda esasen tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan yeni mahkûmiyet hükmünün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek inceleme yapılmakla, Tebliğname'nin redde ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozma kararı üzerine verilen. Gaziosmanpaşa

18. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2025 tarihli ve 2025/120 Esas, 2025/444 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 14.10.2025 tarihli ve 2025/3540 Esas, 2025/3311 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, hükmün 6.bendinde yer alan "sanığın netice olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin hüküm metninden çıkarılarak yerine "sanığın cezasının 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 14.10.2025 tarihli ve 2025/3540 Esas, 2025/3311 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa