KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2026/253 E., 2026/1594 K.
- Karar tarihi
- 4 Mart 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2025/240 E., 2025/248 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
554 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,
1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay bozması üzerine verilen Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2019/69 Esas, 2024/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay
1. Ceza Dairesinin 09.04.2025 tarihli ve 2024/7403 Esas, 2025/2713 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2.Van
1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2025 tarihli ve 2025/240 Esas, 2025/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği cezanın 6 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi ya da diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, zamanaşımının dolduğuna, şikayetten vazgeçme bulunduğuna ilişkindir
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,
sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, sonuç ceza miktarına göre diğer lehe hükümlerin uygulanma koşulları bulunmadığı, suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olmadığı, kanunda öngörülen zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapıldığı sırada uygulanan Kanun ve maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi olarak hatalı gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hakta uygulanan Kanun adı ve maddesinin hatalı gösterilmesi nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van
1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2025/240 Esas, 2025/248 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ilişkin uygulama kısmından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği ibaresinin çıkartılmasına, yerine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi, suç vasfı bozması sonrası sanığı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan (TCK 81/1, 35/2, 29/1) cezalandırmış; sanık lehine bozma nedeniyle kazanılmış hakkı gözeterek cezayı daha düşük miktar üzerinden infaz etmiştir. Ancak kazanılmış hak uygulanırken dayanılan kanun maddesi yanlış gösterilmiştir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Eski (1412 sayılı CMUK) rejimine tabi dosyalarda, sanık lehine bozma sonrası kazanılmış hak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine göre uygulanır; 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinin gösterilmesi hatalıdır. Kazanılmış hak, sonuç cezanın bozma öncesi belirlenen miktarın üzerine çıkarılmamasını sağlar; dayanılan maddenin yanlış gösterilmesi kararın esasını etkilemeyen, düzeltilebilir bir aykırılıktır.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Daire, kazanılmış hak uygulanırken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinin gösterilmesini hukuka aykırı bulmuş; ancak yeniden yargılama gerekmediğinden 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi uyarınca yanlış madde ibaresini çıkarıp doğru maddeyi ekleyerek hükmü DÜZELTEREK ONAMIŞTIR.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Eski tarihli (1412 sayılı CMUK dönemine tabi) dosyalarda kazanılmış hak, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesiyle değil 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesiyle uygulanır; hangi kanunun geçerli olduğu suç ve karar tarihine göre belirlenir. Yanlış madde gösterilmesi kararın esasını değiştirmez, düzeltilerek onama ile giderilir; ancak infazda karışıklık olmaması için doğru madde denetlenmelidir. — Av. Aycan Ceylan