Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2026/253 E. , 2026/1594 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/240 E., 2025/248 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 s
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2026/253 E. , 2026/1594 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/240 E., 2025/248 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yargıtay bozması üzerine verilen Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2019/69 Esas, 2024/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.04.2025 tarihli ve 2024/7403 Esas, 2025/2713 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2.Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2025 tarihli ve 2025/240 Esas, 2025/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği cezanın 6 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi ya da diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, zamanaşımının dolduğuna, şikayetten vazgeçme bulunduğuna ilişkindir III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, sonuç ceza miktarına göre diğer lehe hükümlerin uygulanma koşulları bulunmadığı, suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olmadığı, kanunda öngörülen zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapıldığı sırada uygulanan Kanun ve maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi olarak hatalı gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hakta uygulanan Kanun adı ve maddesinin hatalı gösterilmesi nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2025 tarihli ve 2025/240 Esas, 2025/248 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ilişkin uygulama kısmından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği ibaresinin çıkartılmasına, yerine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.