KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2026/552 E., 2026/1197 K.
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/36 E., 2017/28 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Karar
- Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Detayı
564 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Bodrum
6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2017 tarihli ve 2016/36 Esas, 2017/28 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62, 58, 51. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın ertelenmesine aynı süre denetim süresi belirlenmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 23.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 2025/13153 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155487 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155487 sayılı kanun yararına bozma isteminin.
"1) Dosya kapsamına göre, sanığın 04.06.2015 tarihli eylemi sebebiyle cezalandırılmasına ve mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; adlî sicil kaydında herhangi bir mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, 2) Sanığın sabıkası bulunmadığı halde,
tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğundan bahisle hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58. maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır..." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan Mersin
8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2014 tarihli ve 2014/119 Esas, 2014/297 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu dosyadaki hükümlü ... hakkında değil mağdur ... hakkında verilmiş olduğu anlaşılmıştır.
Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun hükümlü tarafından gerçekleştirilmemesi nedeniyle mükerrir olmayan hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. 2. 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi.
"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur." ve 5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise.
"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek ilâmı bulunmamaktadır.
5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu adlî sicil kaydı bulunmayan hükümlü hakkında lehine diğer olan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının da yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirlenmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Bodrum
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesi, kasten yaralama suçundan (TCK 86/2, 86/3-e) hükümlüyü cezalandırmış, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamış ve tekerrüre esas mahkûmiyet bulunduğu gerekçesiyle CMK 231 hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Oysa tekerrüre esas alınan ilam, hükümlüye değil, o davadaki mağdura ait çıkmıştır.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: TCK 58/1'e göre tekerrür, ancak SANIĞIN kendisi hakkında önceden kesinleşmiş bir mahkûmiyet varsa uygulanır; başka bir kişiye (mağdura) ait ilam tekerrüre esas alınamaz ve TCK 58/6 uyarınca bu durumda kişi mükerrir sayılmaz. Sabıkasız sanık hakkında tekerrür kabul edilerek CMK 231 uygulamasının reddi de hatalıdır; adlî sicili temiz sanık için HAGB koşulları yeniden değerlendirilmelidir. TCK 86/2 seçimlik ceza içerdiğinden adlî para cezası da takdir edilebilir.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Daire, tekerrüre esas gösterilen ilamın hükümlüye ait olmadığını saptayarak mükerrirlik ve buna bağlı CMK 231 ret kararını Kanun'a aykırı bulmuş; kanun yararına bozma istemini KABUL ederek hükmü CMK 309/3 gereği bozmuş, CMK 309/4-b uyarınca hükümlünün kazanılmış hakkının gözetilmesine karar vermiştir. Bozma sonrası mahkeme, sabıkasız hükümlü için hem seçimlik ceza hem HAGB değerlendirmesini yeniden yapacaktır.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Adlî sicil ve tekerrür kaydı incelenirken ilamın gerçekten sanığa mı ait olduğu titizlikle doğrulanmalıdır; uygulamada mağdur/müşteki bilgisiyle sanık bilgisi karışabilmektedir. Yanlış tekerrür kaydı yalnız infaz rejimini ağırlaştırmakla kalmaz, HAGB gibi lehe kurumların uygulanmasını da engeller. Sabıkasız bir sanık için HAGB reddedilmişse, kaydın kime ait olduğu ilk incelenecek husustur. — Av. Aycan Ceylan