Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/555 K.2026/2027)

Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2020/432 Esas, 2022/1001 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 24.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 24.12.2025 tarihli ve 2025/31363 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155743 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155743 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2015 tarihli 2014/49 esas ve 2015/422 sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2015 tarihli kararının sanık yönünden diğer katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle temyiz edildiği ve Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 16.09.2020 tarihli ve 2020/25 54... /15609 sayılı kararı ile bozulması neticesinde yapılan yargılama sonunda, sanığın yalnızca katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle değerlendirme yapılması gerekirken, katılan ...'a yönelik eylem yönünden mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, Kanun yararına bozma başlıklı 309. maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında yer alan; "(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." Şeklindeki düzenlemeler uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir.

Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm kanun yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Buna göre hâkim veya mahkemece verilen karar veya hükümlerin kanun yararına bozma konusu yapılabilmesi için, bu karar veya hükmün hukuken geçerli olması ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmesi gerekmektedir.

2. Hâkim veya mahkemenin, kovuşturma aşaması sonucunda verdiği karar ya da hüküm, kanun yolu incelemesi ile ortadan kaldırılmadıkça veya yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulü söz konusu olmadıkça aynı davaya bakma imkânı olmadığı hâlde, mahkemenin, yeniden dosyayı ele alarak verdiği karar ya da hüküm hukuken geçersizdir.

Bu hüküm veya karar, kural olarak olağan kanun yolu olan itiraz, istinaf ve temyiz yoluna konu olamayacağı gibi olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna da konu olamaz.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 27.10.2009 tarihli ve 2009/206 Esas, 2009/250 Karar sayılı kararında; "...Hukuken geçerli olmayan karar ve hükümlere karşı yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulması olanaklı olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu nedenlerle kabulü ile Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteminin bu nedenlerle reddine karar verilmesi” gerektiği kabul edilmiştir.

4. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde. Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli ve 2014/49 Esas, 2015/422 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eziyet suçundan açılan kamu davasından sanığın beraatine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, inceleme dışı diğer katılan ... tarafından kararın temyiz edildiği ve Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/2554 Esas, 2020/15609 Karar sayılı kararı ile katılan ...'a yönelik eylemler yönünden hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak bozma ilamında katılan ...'e yönelik eylem yönünden inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eziyet suçundan açılan davada bozma öncesi verilen beraat hükmünün kesinleşmiş olduğu gözetilmeden, bozma ilamından sonra inceleme konusu dava dosyasında yapılan yargılamada sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine hükmedilmiş ise de; daha önce aynı eylem nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiş ve bu kararın kesinleşmiş olması nedeniyle bu ikinci hükmün hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu belirlenmiştir.

Hukuken varlık kazanmayan bir kararın kanun yararına bozma istemine konu edilmesi de olanaklı değil ise de mevzuatta hukuken geçersiz nitelikteki kararların kendiliğinden yok sayılmasını düzenleyen bir hüküm de bulunmamaktadır. Hukuken geçersiz ve yok hükmündeki kararlar, olağan veya olağanüstü kanun yolları vasıtasıyla, hukuken geçersiz olduklarına ilişkin bir tespit yapılmadıkça şeklen varlığını koruyacaktır.

5. Yukarıda (3) numaralı paragrafta zikredilen YCGK, 2009/206 E., 2009/250 K. sayılı kararında açıklandığı üzere hukuken geçerli olmayan, yok hükmünde olan inceleme konusu kararın kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR