Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/943 K.2026/2611)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/29 Esas, 2023/221 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kurulan hükme yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/2275 Esas, 2023/3068 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, aleyhe temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 01.07.2025 tarihli ve 2024/1924 Esas, 2025/5353 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan hakkında düzenlenen adli raporda; katılanın göğüs sağ üst bölgede göğüs boşluğuna nafiz akciğer ve büyük damar yaralanmasına neden olan 1 adet, sol kol bölgesinde kas dokuya nafiz 1 adet, karın bölgesinde batın boşluğuna nafiz olmadığı değerlendirilen yüzeysel 1 adet, sol el bileğinde yüzeysel 1 adet,

sol dirsek kısmında irili ufaklı birkaç adet kesici delici alet yaralanmaları tarif edilmiş olup göğüs sağ üst bölgede göğüs boşluğuna nafiz akciğer ve büyük damar yaralanmasına neden olan yaralanmasının müstakilen yaşamını tehlikeye soktuğunun tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul ceza tayin edilmesi gerekirken,

11 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2.Adıyaman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/392 Esas, 2025/394 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanın temyiz sebepleri özetle; sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükmünün uygulanmadığına, alt sınırdan gerekçesiz şekilde uzaklaşılarak fazla ceza verildiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Adıyaman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2025/392 Esas, 2025/394 Karar sayılı kararında katılan ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Adıyaman