Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/10965 K.2009/12332

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı M..’in maliki olduğu 1448 parsel sayılı taşınmazındaki 1/2 payını davalılardan E..’e aslında bağış olmasına karşın kız çocuklarının miras hakkını ortadan kaldırmak için satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek 1448 parselin ifrazı ile oluşan 2901 ila 2906 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapularının iptali ile miras payı oranında tescilini olmazsa tenkisini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan Edip dışındaki davalıların mirasçı olmadıkları, üçüncü kişi konumunda olup kötüniyetli oldukları ispat edilemediğinden davacının muris muvazaasına dayalı tapu iptal ve tescil davasının reddine, davalılardan E..dışındaki davalılar aleyhine açılan tenkis davasının reddine, davalı E.. aleyhine açılan tenkis davasının kabulü ile tenkise karar verilmiştir.

Karar, davalı Edip vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal- tescil olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil davasının reddine, tenkis davasının kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan M..’in 12.2.1986 tarihli akitle 1448 parsel sayılı taşınmazındaki 659/2400 payını, dava dışı Y.. da 659/2400 payını aynı akitle davalılardan murisin oğlu E..’e satış yoluyla temlik ettiği görülmektedir. Bilahare 1448 parselin ifrazen 2901 ila 2906 parsellere ayrıldığı, davalılardan E..’in anılan akitle M..ve Y..’tan edindiği toplam 1318/2400 pay değinilen parsellere ifrazen gitmiş, bu ifraz parsellerinin tam paylarının dava dışı üçüncü kişilerden taksim suretiyle davalı E..’e intikalinden sonrada satış suretiyle davalılara temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalılardan E.. dışındaki diğer davalıların kötüniyetli olduklarının ispatlanamaması nedeniyle tapu iptal ve tescil davasının reddine, davalı E..aleyhine açılan tenkis davasının ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan E.. tarafından tenkis kararı yönünden temyiz etmiştir.

Miras bırakan M..’in, 16.3.1995 tarihinde öldüğü, tenkise konu temlik’in ise 12.2.1986 tarihinde yapıldığı, murisin Medeni Kanunun 507/4. maddesi gereğince yaptığı temlik nedeni ile miras bırakanın saklı pay sahibi mirasçıların saklı paylarını zedeleme kastı ile hareket edip etmediğinin mahkemece hüküm kurmaya elverişli olacak nitelikte saptanmadan tenkise karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.Öte yandan, davada miras bırakan M..’in davalılardan oğlu E..’e satış suretiyle temlik ettiği 659/2400 pay yönünden talepte bulunulduğu halde dava konusu edilmeyen, E..’e dava dışı Y..’tan intikal eden paylar ile taksim sonucu dava dışı kişilerden gelen paylarla birlikte tamamı E..’e intikal eden ifraz parsellerinin tamamının değeri üzerinden tenkise karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Kabule göre de, davalının saklı pay sahibi mirasçı olduğu gözetildiğinde TMK’nun 506. maddesi hükmünün dikkate alınmadan tenkise hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, faiz talebi olmadığı halde HUMK’nun 74. maddesi hükmüne göre istek dışına çıkılarak faize hükmedilmesi de hatalıdır.