Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/11388 K.2009/13713

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 623 ada 3 parseldeki 5 nolu bağımsız bölüm dükkanı davalı oğluna ölünceye kadar bakım akdi ile temlik ettiğini, ancak davalının bakıp gözetme, kollama gibi yasal görevlerin yerine getirmediğini, manevi bakımdan ilgisiz kaldığını, yükümlülükleri yerine getirmenin imkansız duruma geldiğini ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, sözleşmeden doğan yükümlülükleri yerine getirdiğini ve getirmeye de devam edeceğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ölünceye kadar bakım akdinin şartlarının yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların baba-oğul oldukları ve davacının maliki olduğu 623 ada 3 parseldeki 5 nolu bağımsız bölümü 09.04.2002 tarihinde davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, bakım koşullarının davalı tarafından yerine getirilmediğini belirterek, eldeki davayı açmış ve mahkemece iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle dava kabul edilmiştir.

Oysa, dosya kapsamı ve tüm dinlenen tanık ifadelerinden bakım borcunun yerine getirilmemesinin davalıdan kaynaklanmadığı, aksine davacının kendi tutumundan, hal ve hareketlerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Bir başka ifadeyle, koşulun ifa edilememesinde kusurun davalıda olmayıp, davacıda olduğu sabittir. Bu durum, karşısında Borçlar Kanununun 517.maddesi hükmü gözetilerek tarafların sosyal, içtimai ve ekonomik durumları saptanarak, davacı yararına münasip bir irat bağlanmasına karar verilmesi gerekirken anılan yasal düzenleme gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.