Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/9940 K.2013/2225

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, evinin imar uygulaması sonucu 1954 ada 1 parsel üzerinde kaldığını, paydaş olan davalının taşınmazın tamamını izale-i şuyuu davası sonucu satın aldığını ve satış memurluğundan tahliye emri çıkardığını, izale-i şuyuu davasında yapılan kıymet takdirinde evin hesaba katılmadığını ve davalının ev için bir bedel ödemediğini ileri sürerek, çıkarılan muarazanın mennine ve dava konusu evin kendisine ait olduğunun tespiti ile tapuya şerh verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu evin bedelinide ödediğini, yapılan işlemlerde bir kusuru bulunmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait evin imar uygulaması sonucu davalıya ait parselde kaldığı İmar Yasasının 18. maddesi uyarınca bedel ödenmeden yapının eski sahibi tarafından kullanılacağı, bu nedenle davacının kullanımının haklı nedene dayandığı, davalının tahliye tehdidinin haksız olduğu gerekçesiyle eve vaki müdahalenin önlenmesine, plan cetvellerinde dava konusu ev davacıya ait parsel üzerinde iken şuyulandırma sonucu anılan parselde kaldığı gerekçesiyle muhdeesatın aidiyetinin tespiti ve tapuya şerh verilmesi istemlerinin hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

.....