Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/9989 K.2018/9399

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan annesi ...’ın ölümünden bir gün önce düzenlenen 19/10/2008 tarihli vasiyetname ile 539 ada 31 parsel (eski 6914 ada 31 parsel) sayılı taşınmazdaki ½ payını davalı oğluna bıraktığını, murisin başkaca malvarlığı bulunmayıp vasiyetname ile saklı payının zedelendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 5.000-TL bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, zira vasiyetnamenin açılmasına ilişkin davanın 11/10/2012 tarihli duruşmasında davacının, vasiyetnamenin içeriğini öğrendiğini, diğer yandan davacının mirasbırakan ile hiçbir zaman ilgilenmediğini, mirasbırakanın bakıcı masrafları ve diğer giderlerinin kendisi tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; vasiyetnamenin, davacının da hazır olduğu 11.10.2012 tarihli duruşmada okunduğu, vasiyetnamenin açılmasına 20.11.2012 tarihinde karar verildiği, gerekçeli kararın davacıya 10.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve vasiyetnamenin açılması kararının 28.12.2012 tarihinde kesinleştiği, eldeki tenkis davasının ise 19.11.2014 tarihinde açıldığı, davacının vasiyetname içeriğinden 11.10.2012 tarihinde haberdar olmasına rağmen davayı bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-